ซึ้งๆ

 

 

 

 

ไม่รู้จะเรียกว่าหลงตัวเองหรือเปล่านะ

แต่เรามักรู้สึกว่าเราเป็นคนโชคดี

โดยเฉพาะที่มีครอบครัวดี และมีแต่เพื่อนดีๆเต็มไปหมด

ถึงแม้จะไม่มีแฟนก็ไม่เป็นไร (เออ..ทำไมไม่มีแฟนน้ออ)

 

 

วันนี้ได้รับ จม จากเพื่อนรัก (ที่เราชอบเรียกว่า ‘เจ้าหมูน้อย’)

อ่านแล้วก็ขำขำ แล้วก็ซึ้งไปพร้อมกัน

เพื่อนรักคนนี้เป็นคนที่พิเศษสำหรับเรามากๆ

เพราะเป็นคนที่รู้จักตัวตนของเราเกือบหมด

แล้วก็มีศรัทธาในตัวเราเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน (ทั้งที่เราไม่ค่อยมีอะไรให้ศรัทธาเท่าไหร่)

เราคิดว่าในชีวิตนี้ ถ้ามีเพื่อนแบบนี้แค่คนเดียวก็พอแล้ว

แต่ถ้าใครมีมากกว่าหนึ่งก็ถือว่าเป็นคนโชคดีมหาศาลเลยทีเดียว

 

 

วันที่เราบินมาอังกฤษ เป็นวันเกิดเพื่อนรักเราพอดี

พอมาถึงเราก็นึกได้ว่า เอ๊ะ วันนี้เป็นวันเกิดนี่นา

แต่เราก็ไม่ได้ส่งข้อความไปอวยพร

เพราะคิดว่าเพิ่งคุยกันไป แล้วก็คิดว่ามันคงไม่ได้สนใจมาก

เพราะจากประสบการณ์ บางทีส่งข้อความไป มันก็ไม่ค่อยสนใจ

ที่ไหนได้ พออ่านจดหมายถึงได้รู้ว่า

เพื่อนต้องไปเอาข้อความของปีก่อนที่เราส่งไปอวยพรวันเกิด มานั่งอ่านดู

ฮือๆ รู้สึกผิด

 

 

ไม่รู้เมื่อไหร่เพื่อนจะมาอ่านบล็อกเราอีก แต่ถ้ามาอ่านก็อยากบอกว่า รัก คิดถึง

แล้วก็แฮปปี้เบิร์ดเดย์ย้อนหลังด้วยนะจ๊ะ

 

 

ปล วันนี้ไปทานข้าวที่แถวบ้าน เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น

เห็นแล้วรู้สึกอยากเข้าไปปลอบ แต่นึกไปนึกมา

ถ้าเป็นเรา เราคงไม่อยากให้ใครมายุ่ง

ก็เลยไม่ได้เข้าไป

แต่แอบเห็นว่า มีคนอื่นอีกหลายคนที่เป็นห่วงอยู่ และไม่กล้าเข้าไปเหมือนเรา

 

 

สำหรับคนที่คิดว่าชีวิตตัวเองยังไม่ดีพอ อยากให้รู้ไว้ว่า

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าผู้หญิงคนนี้ ที่ต้องนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวในคืนวันเสาร์

สู้ๆ!